خوردن آن نهى شدند . دربارهء آن اختلاف است : سنبل ، تاك ، درخت انجير ، درخت كافور گفته‌اند در تورات درخت معرفت است ولى اين افسانه است خدا از علم و معرفت نهى نميكند حال آنكه فرموده * ( وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْماءَ كُلَّها ) * . قرآن مجيد روشن نميكند كه آن چه درختى بود ولى تأثير آن را نقل مىكند : و آن جملهء * ( « فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ » ) * است كه در صورت خوردن به زحمت ميافتادند چنان كه خود گفتند * ( رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا ) * اعراف : 23 . و نيز آيهء * ( فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما ) * اعراف : 22 . روشن مىكند كه در اثر خوردن از آن وضعشان تغيير كرد و عورتين آنها بر خودشان آشكار گرديد . البته در اثر ريختن لباسهايشان چنان كه فرموده * ( يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما ) * اعراف 26 . * ( وَما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ ) * اسراء : 60 . در « رأى » مفصلا گفته شد كه مراد از شجرهء ملعونه بنى اميه است . شحّ : بخل . حرص . ( قاموس - اقرب ) جوهرى و راغب و طبرسى ذيل آيهء 19 احزاب آن را بخل توأم با حرص گفته‌اند ولى ذيل آيهء 128 نساء حرص مفرط . * ( وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ الله كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ) * نساء : 128 . صدر آيه دربارهء مصالحه زن و مرد است كه زن براى استمالت مرد از بعضى حق خود ميگذرد يعنى : سازش بهتر است و نفوس ببخل آماده شده‌اند ( بخل در نهاد نفس آدمى است ) و هر كس در گذشتن از حق خود بخيل است ولى با اين حال سازش بهتر است . * ( وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِه فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * حشر : 9 - تغابن 16 . هر كه از بخل نفس خود باز داشته شود ( محفوظ ماند ) آنهااند رستگاران . شحيح : بخيل و حريص جمع آن